GSB - I etap, 3 dzień - Węgierska Górka - Hala Rysianka

GSB - Dzień trzeci - 17 czerwca 2012.

Trasa: Węgierska Górka (404) - Żabnica (492) - Słowianka (830) - Schronisko na Hali Rysianka (1322).

Na Bukowinie spało się spokojnie, acz krótko. Już o 4:43 obudziłem się i wyjrzałem na zewnątrz. Było pogodnie i właśnie wstawało słońce.

 

Obfotografowałem wschód słońca nad Bukowiną, po czym strzeliłem jeszcze drzemkę :-)

Jednak mały namiot szybko się nagrzewał i po dwóch godzinach nie dało się w nim wytrzymać. Wystawiłem śpiwór do przeschnięcia i zjadłem lekkie śniadanie, rozglądając się po okolicy i planując marszrutę na dzisiejszy dzień.

Wychodząc na szlak, obejrzałem jeszcze fort Wyrwidąb.

Po dojściu do czerwonych znaków, po raz ostatni spojrzałem za siebie, gdzie pozostała Węgierska Górka i jej malownicze łąki i wzgórza.

Idąc w stronę Abrahamowa, co i rusz napotykałem na przydrożne kapliczki.

Napotkana na szlaku dziewczyna doskonale znała te okolice, czym podzieliła się ze mną, wzbogacając moją wiedzę o miejscach i historii regionu.

Niebawem dotarłem do Górskiej Stacji Turystycznej „Abrahamów”. Ten dochodzący do grzbietu przysiółek liczył kilka domów, a w jednym z nich była zlokalizowana swojska stacja z pokojami i tradycyjną, swojską kuchnią.

W środku panował miły chłód, doskonale kontrastujący z upałem dnia. Na drugie śniadanie pochłonąłem świetną jajecznicę, dokupiłem zapas wody, po czym ruszyłem dalej.

Schronisko na Słowiance z którego dziewczyna wracała do domu, było kolejnym etapem przed podejściem do Schroniska na Hali Rysianka. Łyknąwszy Tymbarka, samotnie ruszyłem dalej.

Podejście od Słowianki do Rysianki jest długie i nużące, a to głównie za sprawą wyrębu lasu, sprawiającego ponure wrażenie.

Na tym odcinku są jedyne na GSB łańcuchy, które nie są konieczne, ale przydatne.

Po drodze można spotkać kilka strumyków z doskonałą pitną wodą, co sam sprawdziłem.

Wreszcie osiągnąłem Przełęcz Pawlusia, z której malownicze widoki zapierały dech w piersiach.

Stąd już kilka kroków i stanąłem przed Schroniskiem PTTK na Hali Rysianka.

Spotkana wcześniej dziewczyna bardzo gorąco zachwalała schronisko, wyrażając się o nim i gospodarzach w samych superlatywach. Mimo więc wczesnej pory, postanowiłem tam zostać na nocleg.

Przy ognisku przysmażyłem dwie kiełbaski i bułkę, do tego przegryzłem kabanosa i plan marszu i jedzenia na niedzielę miałem wypełniony.

Zamierzałem rozbić namiot, ale duszno i gorąco nie rokowały komfortu w mojej norce, dlatego też postanowiłem zweryfikować peany wcześniej usłyszane.

W schronisku rzeczywiście klimatycznie, prysznice i kibelki dla przechodzących, oni też płacą za wrzątek. Rezydenci mają wrzątek darmo i wygody schroniskowe.

Przyjazny gospodarz sprawdził mi pogodę na następne dni, która zresztą dokładnie się potwierdziła. Niestety, nie wiem z jakiego źródła korzystał. Wieczorem też uciąłem sobie pogawędkę z gospodynią schroniska i było sympatycznie, aż nie zauważyłem, że zrobiła się późna pora.

Jako, że w niedzielne popołudnie schronisko nieco opustoszało, w sali wieloosobowej spałem sam.

>> Dzień czwarty --> Hala Rysianka - Mędralowa >>

-